//////

Walka powstańcza przeciągała się, kolejne dzielnice upadały, inne groziły upadkiem lada chwila. Z zagrożonych dzielnic trzeba było się ewakuować, jednak niektóre były całkowicie odcięte i otoczone prze z siły niemieckie. Zdecydowano się więc wykorzystać kanały. By przez nie przejść trzeba było mieć specjalną przepustkę. Wysiłek powstańcow koncentrował się przede wszystkim na przerzuceniu żołnierzy, mogących wspomóc zbrojnie inne dzielnice. Cywile i ranni mogli iść dopiero po wojsku, co spotkało się z bardzo licznymi protestami, jako, że chodziły słuchy, że ludność cywilną niemcy bezlitośnie mordują. Kanały warszawskie były ciasne, wypełnione wodą. Niemcy, wiedząc, że Polacy wykorzystają ten sposób ucieczki wiele z wyjść zaminowali, bądź zakratowali. Rzucali też do kanałów karbid, który intensywnie wydziela gaz po kontakcie z wodą. Największą taką akcji ucieczki, jest przejście ze Starego Miasta do śródmieścia 2 września 1944 roku. Fragment kanału został odtworzony w Muzem Powstania Warszawskiego.

Leave a Reply