//////

Obecnie przyrost agresji i otwartej przemocy u dzieci stał się, nie bez powodu, jednym z głównych tematów dyskusji – również w mediach. Rodzice, pedagodzy i terapeuci zastanawiają się nad przyczynami tego zjawiska. Zaburzenia agresji mogą ujawnić się najpierw w kręgu rodziny. Dzieci zaczynają systematycznie niszczyć swoje zabawki, z powodu każdego drobiazgu krzyczą, rzucają się na podłogę, wymachują pięściami; są nieprzystępne, uparte i krnąbrne. Trudno jest dopatrywać się za tym agresywnym zachowaniem jakichś problemów. Jednak rodzice mogą być pewni, że za każdym niezrozumiałym dla nich i agresywnym postępowaniem kryją się wewnętrzne trudności oraz bezradność. Być może ktoś teraz powie: „Ja tego nie rozumiem; przecież moje dziecko może mi wszystko powiedzieć, ja zawsze okażę mu zrozumienie!” Wierzę w szczerość tych słów, tylko proszę zauważyć, że dzieci są z natury słabszymi i bezbronnymi istotami. Agresja pozwala im postrzegać siebie jako silniejszych, w przeciwieństwie gdyby przyznali się do słabości takich jak zazdrość lub zawiść. Proszę pomyśleć o sobie: Gdy jesteście Państwo zazdrośni o swojego partnera lub partnerkę, to czy pokazujecie, jej/jemu to otwarcie i bezpośrednio? Czy też próbujecie to „słabe”, nieprzyjemne uczucie zamaskować siłą? Czyż każdy z nas nie wie o tym, z jakim trudem i wstydem wiąże się przyznanie do słabości? Od naszych dzieci tego właśnie oczekujemy!

Leave a Reply