//////

Z drugiej strony kobieta, która jest tylko gospodynią i matką, może obciążać niezmiernie, jeśli jej własna dusza cierpi lub cierpiała. Może się ona przez cały dzień „troszczyć” o dziecko, a mimo to przysparzać mu „trosk” – niechcący, nie zauważając tego. Dlatego niezmiernie ważne jest poważne traktowanie sygnałów płynących z duszy dziecięcej, ponieważ opowiada ono o sobie, jeśli tylko dorośli zechcą wysłuchać. Sygnałem zapowiadającym zaburzenia może być na przykład przesadne przywiązanie dziecka do rodziców, nieustanne „trzymanie się matczynej spódnicy”, brak zainteresowania samodzielnością i dalszym otoczeniem. Nie należy odbierać tego jako szczególnego dowodu miłości, lecz raczej zadawać wiele pytań, które pomogą stwierdzić, czy związek między rodzicami i ich dzieckiem jest ewentualnie obciążony potrzebami oraz pragnieniami matki i ojca.

Leave a Reply