Najczęściej poprzez sztukę możemy wiele dowiedzieć się na temat zaistniałych emocji, które towarzyszyły twórcy podczas malowania danego obrazu. Sztuka jako nauka jest naprawdę ciekawa i intrygująca. Kiedy czytamy obraz dzieło malarza, wtedy wyzwalają się w nas konkretne emocje, gdzie każdy odbiorca może zupełnie inną czerpać z tego wiedzę niż my. W końcu sztuka na tym polega, iż malarz tworzy obraz tak, aby na pierwsze jemu przyjrzenie było wiele niedomówień, znaków zapytania. Wiedza tutaj czasem nie jest możliwa do uzyskania, obraz często jest nie do odgadnięcia, a jedynie są dopuszczalne podejrzenia dlaczego dzieła artysty wyzwalały emocje zła u odbiorców. Dlatego też niejeden twórca pozostawił po sobie dzieła, aby wiecznie zadziwiały, i wzbudzały w nas pytania tj. np. dlaczego malarz używał takich a nie innych kolorów, dlaczego technika dadaistyczna itp. w większości polegamy na badaczach dzieł sztuki, dzięki którym możemy dowiedzieć się kilku celnych przypuszczeń jako odpowiedzi na powyższe pytania.

Studenci pierwszego stopnia nieraz prezentują swoje prace, w danej dziedzinie, które podlegają ocenie. Studenci pedagogiki baletowej przygotowują choreografie na przedmiot kompozycji tańca. Celem spektaklu licencjackiego tej nauce jest praca każdego z osobna, jednak wszystko jest spojone, co też poruszy emocje odbiorców. Nauka pedagogiki baletowej składa się z egzaminów, gdzie studenci poprzez choreografię tańczą, w tym układają ją dla siebie albo na kogoś. Zajęcia takie kończące się egzaminami, dlatego też jak w każdej nauce trzeba znać podstawowe zasady podejścia do zadań. Dzięki edukacji trzyletniej można wiele zaczerpnąć informacji, poniekąd wypracowanych przez samego siebie. Każdy student ma na przygotowanie cały trzeci rok, kiedy jednocześnie pobiera zajęcia oparte na ćwiczeniach na sali bądź scenie. Zwykle taka choreografia będąca wymogiem zdobycia licencjatu, odbywa się na podstawie prezentacji śpiewu i tańca, podczas czego towarzyszy odpowiednio dobrana muzyka. Studenci zainspirowani teksty utworów sławnych artystów, ubierają się np. w starodawne kreacje klasyczne.

Jest wiele rozmaitych pomysłów na swoje własne hobby, jednak na pewno największy zakres, jeśli chodzi o nasze zainteresowania, daje nam właśnie astronomia. Wszechświat jest przecież nieskończony, więc zawsze znajdzie się dla nas coś ciekawego do sprawdzenia w tym zakresie. Dzisiaj wiele osób interesuje się właśnie astronomią, więc rzeczywiście warto się zdecydować na takie rozwiązania, jakie będą dla nas najbardziej komfortowe w takim momencie. Przede wszystkim astronomia to nie tylko czytanie książek, ale także ciekawe obserwacje, szukanie gwiazd, patrzenie na planety i śledzenie aktualności, dzięki którym rzeczywiście będziemy mogli wiele się dowiedzieć i być na bieżąco w odkryciach, z jakimi nieustannie mamy do czynienia. Obecnie astronomia nieustannie się rozwija, a nasza wiedza o wszechświecie ciągle się poszerza. W związku z tym należy koniecznie zdecydować się na takie rozwiązania, jakie rzeczywiście będą dla nas najbardziej komfortowe w takim momencie. Aktualności można na bieżąco śledzić, więc rzeczywiście mamy tutaj spore pole manewru i cały czas można swoje hobby i zainteresowania rozwijać, a wtedy na pewno będziemy mieć do czynienia z fascynującym zajęciem na bardzo długi czas.

Saturn jest planetą, jaką chyba każdy jest w stanie rozpoznać ze zdjęć satelitarnych, z takim zadaniem poradzą sobie nawet dzieci, a wszystko ze względu na charakterystyczne pierścienie, jakie wyróżniają tę planetę spośród wielu innych. Obieg Saturna wokół słońca zajmuje ponad dwadzieścia dziewięć lat i ponad sto sześćdziesiąt dni. Jest to ogromna planeta, ale o niewielkiej gęstości, a więc unosiłby się na powierzchni wody, gdyby został zanurzony. Największymi atutami Saturna są oczywiście charakterystyczne pierścienie. Z Ziemi widoczne są trzy takie elementy. Pierścienie składają się z odłamków skalnych oraz tak zwanego brudnego lodu czyli zamarzniętego pyłu w wodzie, co tworzy niesamowite zjawisko. Oprócz tego warto wiedzieć, że Saturn jednocześnie posiada także szesnastu znanych do tej pory satelitów naturalnych, a to wszystko łącznie z pierścieniami tworzy bardzo rozbudowany system. Najbardziej znany księżyc Saturna to Tytan, którego nazwa jest dość charakterystyczna. Saturn nadal zadziwia i ze względu na swoją budowę i skład atmosfery jest wciąż niedostępną planetą, ale nieustannie eksplorowaną przez sondy kosmiczne, więc być może w przyszłości dowiem się na jego temat nieco więcej.

W internecie można znaleźć bardzo wiele ciekawych aplikacji, jakie pozwalają nam obserwować wszechświat z ciekawej perspektywy. Można poszukać interesujących nas konstelacji, ale także poznać inne ciała niebieskie i wiele innych bardzo interesujących zjawisk i cząstek wirujących w kosmosie. Jest to niesamowita przestrzeń, a na pewno warto obserwować niebo przez internet, gdyż zawsze jesteśmy na bieżąco i jeśli ma miejsce jakieś ciekawe zjawisko astronomiczne, mamy pewność, że go nie opuścimy. W związku z tym na pewno warto zdecydować się na takie rozwiązania, dzięki którym obserwacje nieba będą dla nas bardzo komfortowe. Oczywiście najlepiej także zaopatrzyć się w odpowiedni teleskop, gdyż wrażenia będą jeszcze lepsze, co na pewno należy podkreślić w takiej sytuacji. Miłośnicy astronomii mają dzisiaj wiele możliwości do wykorzystania, więc rzeczywiście warto się tym zainteresować i zapewnić sobie takie wrażenia, na jakich nam najbardziej zależy w takiej sytuacji. Obserwowanie nieba i pomoc poprzez aplikacje komputerowe, to na pewno świetne połączenie. Nie można jednak zapominać o samym teleskopie, gdyż wrażenia na pewno będą jeszcze bardziej ekscytujące. W ten sposób można rzeczywiście wybrać dla siebie wspaniałe hobby, jakie dostarczy nam wielu wrażeń.

Każdy miłośnik astronomii w pierwszej kolejności powinien się zapoznać z bardzo cennymi dokumentami, jakie stanowią mapy nieba, gdyż w ten sposób można rzeczywiście całkiem sporo zyskać i zapewnić sobie takie rozwiązania, na jakich nam najbardziej zależy. Mapy nieba mają wiele rozmaitych odmian. Niektóre z nich przedstawiają wyłącznie konstelacje gwiazd, inne pokazują nam także planety czy nawet planetoidy i inne ciała niebieskie, jakich w kosmosie jest całkiem sporo. Warto także zauważyć, że te mapy są zmienne, w zależności od pory roku i wielu innych czynników, chociażby tego, na jakiej półkuli się znajdujemy, więc rzeczywiście możliwości jest dość sporo i warto się najpierw w tym zorientować, by wiedzieć, co tak naprawdę obserwujemy w danej sytuacji. Nie ma jednak wątpliwości co do tego, że studiowanie map nieba jest dobrym początkiem. Warto sobie poczytać o poszczególnych rodzajach ciał niebieskich i planetach naszego Układu Słonecznego, by rozbudzić swoją ciekawość. Chociaż przeprowadzono wiele badań, wciąż wszechświat kryje przed nami wiele tajemnic, więc takie hobby jest niesamowicie ciekawe i właściwie nasze zainteresowanie nigdy się nie kończy, bo chyba nigdy nie uda się odkryć wszystkich tajemnic kosmosu.

Astronomia jest niezwykle ciekawym i fascynującym hobby, zwłaszcza, że wiele sfer wszechświata nie zostało jeszcze odkrytych. Mimo wielkich postępów w tym zakresie i licznych publikacji czy badań, wciąż jest to dla nas bardzo tajemnicza przestrzeń i być może dlatego tak bardzo przyciąga i młodych i starszych ludzi zafascynowanych ciałami niebieskimi. Na pewno taką tendencję można zaobserwować poprzez to, że mamy do czynienia z dużą liczbą ciekawych blogów o tematyce astronomicznej, więc rzeczywiście jest to dla nas bardzo komfortowa sytuacja, na jakiej warto się skupić. Przede wszystkim blogi o astronomii to świetne rozwiązanie, by podzielić się swoimi własnymi poglądami, obserwacjami czy nawet badaniami, jakie każdy amator również może prowadzić. W ten sposób tworzy się nawet cała społeczność zainteresowanych osób, więc rzeczywiście można się na takie rozwiązanie zdecydować, a wiele na tym zyskamy i będziemy mogli cieszyć się wspaniałymi efektami w tym zakresie. Blogi o astronomii prowadzone przez prawdziwych pasjonatów to źródło wielu cennych informacji z własnego doświadczenia, ale także zebrane najważniejsze aktualności, o jakich można dyskutować w grupie osób zainteresowanych tym samym tematem.

Chociaż astronomia jest niezwykle fascynująca i wiele osób zaczyna się tym tematem interesować, to jednak okazuje się, że jest to przedmiot dość mocno zaniedbywany w publicznych szkołach. Wprawdzie astronomia pojawia się na lekcjach geografii, ale w dość mocno okrojonej formie, więc nie mamy szans się zbyt wiele dowiedzieć. W związku z tym na pewno lepiej zdecydować się na rozwijanie takich pasji we własnym zakresie. Można kupić dziecku ciekawe książki o kosmosie, jakie będą dostosowane do jego wieku i wiedzy, jaką posiada. Warto także poszukać map nieba w internecie i zapisać się na jakieś koło zainteresowań, dzięki czemu rzeczywiście każdy, także osoby dorosłe mogą poszerzać swoją wiedzę w tym zakresie i na pewno będzie to dla nas doskonała informacja, jaką warto wykorzystać. Dzisiaj mamy wiele możliwości, chociaż żaden nauczyciel już nie zabiera dzieci na obserwację przez teleskop, to jednak we własnym zakresie można zapewnić swoim pociechom wiele ciekawych astronomicznych wrażeń, więc na pewno warto się zastanowić nad tak doskonałymi propozycjami w tym zakresie, a na pewno wiele na tym zyskamy. Takie hobby niezmiernie rozwija, więc warto się nim zainteresować, niezależnie od swojego wieku.

Jest wiele ciekawych książek związanych z tematem astronomii, jakimi warto się zainteresować, jeśli rzeczywiście jest to nasza wielka pasja. W ten sposób można zapewnić sobie takie rozwiązania, jakie będą dla nas najbardziej komfortowe. Przede wszystkim książki są zróżnicowane pod względem odbiorcy, jakiemu są dedykowane. Na pewno wiek ma tutaj wielkie znaczenie i w zależności od tego komponowane są odpowiednie treści i sposób przekazu, na co należy zwrócić swoją uwagę w takiej sytuacji. Dzisiaj mamy także wiele ciekawych książek o astronomii dla dzieci, młodzieży i dorosłych, więc każdy bez problemu może znaleźć dla siebie coś w pełni odpowiedniego. Oprócz tego należy koniecznie zdecydować się nie tylko na pięknie wydane albumy, ale także na takie książki, jakie zawierają więcej treści. Mamy także specjalne poradniki dla amatorów astronomii, które podpowiadają jak i kiedy niebo obserwować, więc jest to rzeczywiście praktyczna i przydatna informacja, na jakiej warto się skupić. Wśród szerokiej oferty książek, na pewno znajdziemy dla siebie coś w pełni odpowiedniego, co spełni nasze wymagania w tym zakresie, dlatego należy się tym zainteresować w każdej sytuacji, niezależnie od wieku.

Jeśli chcemy się zainteresować astronomią, to nie ma żadnych większych problemów w tym zakresie. Oczywiście trudno na razie poważnie myśleć o podróżach kosmicznych, jeśli nie jesteśmy milionerami, ale mamy całkiem sporo innych możliwości do wykorzystania, jakimi warto się zainteresować w takim momencie. Warto zacząć od zapoznania się z fachową literaturą w tym zakresie, dzięki której rzeczywiście będziemy mogli wiele się dowiedzieć i zyskać podstawy, jakie rzeczywiście będą dla nas później pomocne. Kolejnym krokiem jest oczywiście obserwacja. Na pewno warto sprawić sobie odpowiedni teleskop. Na początku nie musi to być profesjonalny sprzęt, ale taki, którym rzeczywiście coś będziemy mogli zobaczyć. Oprócz tego niebo można obserwować również za pomocą specjalnych aplikacji i programów komputerowych, w ten sposób chociażby odkrywa się nowe ciała niebieskie, więc rzeczywiście warto się zainteresować takimi propozycjami, jakie będą dla nas najbardziej interesujące w takim momencie. Astronomia jest bardzo ciekawym tematem, jaki przecież dotyczy nas wszystkich, więc rozwijanie takich pasji jest rzeczywiście bardzo komfortowe i ciekawe. Wszechświat jest pełen tajemnic, więc na pewno warto je odkrywać albo chociaż ich odkrywanie śledzić.

zzj

Każdy, kto wychował się w rodzinie, w której rodzice uchylali się od swoich obowiązków niedostatecznie otaczali dzieci miłością, każdy taki człowiek cierpi iowodu urazów, jakie wyniósł z dzieciństwa. Osoba ta zdążyła już przez a przyzwyczaić się do problemowej sytuacji, wypracować własny sposób przetrwanie. Z drugiej zaś strony, dziecko, które otaczane było przez iziców miłością, które doświadczało ich fizycznej i emocjonalnej obecno- i normalnego porozumienia, znajdzie wokół siebie tyle miłości i życz- rości, która pomoże zaleczyć większość doznanych urazów, tak że ¡naruszone pozostanie samo wnętrze. Osoba taka z pewnością nauczyła , jak radzić sobie z bólem w naturalny, zdrowy sposób w chwili, gdy jest doświadczany, a zaleczenie następuje spontanicznie i naturalnie. Bowiem nawarstwiające się doświadczenie tłumionego bólu sprawia, że trzeba iekać się do rozmaitych sposobów na przetrwanie i uruchamiać mechanizmy obronne.

635282449465143865

Rozmawiałam z osobą, która wolała raczej życie w samotności, niż ryzyko zaufania komukolwiek. Obawiała się, że jeśli kogoś obdarzy zaufaniem, nieuchronnie spowoduje to jej cierpienie. „Kiedy okaże się, że ich potrzebuję, wtedy nie będzie nikogo – mówiła. – Obawiam się rozczarowania”. Takimi właśnie słowami osoba ta starała się zapanować nad swoimi wewnętrznymi potrzebami. Grożące jej – jak twierdziła – rozczarowanie mogłoby jedynie rozniecić ból serca, które już było w stanie rozdarcia. Formą zatem obrony, którą przyjęła było zupełne unikanie sytuacji, z którymi wiązało się ryzyko ponownego zranienia. Ze złością reagowała na każdą próbę zbliżenia się do niej. Skutkiem była jej izolacja i samotność. Mechanizm taki działał w psychice tej osoby bardzo długo, stał się nawykiem, pewnym sposobem na życie, który jej samej wydawał się całkiem rozumowo uzasadniony. W końcu żadne dziecko raz sparzywszy sobie rękę w ogniu nie włoży po raz drugi palców w płomienie.

resizeCrop

Która jest żoną biskupa Liverpoolu, w swojej książce „An Aspect of Fear” (Przejaw strachu) opisuje taki właśnie mechanizm obronny, który zaczyna działać w sytuacji zagrożenia. „Doświadczenie straty sprawia ból, więc bronimy się przed nim budując zaporę przed sem, który spada na nasze zmysły lub dało, na żyde nasze i naszych skich. Obawiamy się utrarić nawet najmniejszą część z tego, co mamy; mimy się przed zranieniem. Zamiast całą naszą energię poświędć na to, żyć pełniej, zużywamy ją na to, aby przetrwać, zaczynamy myśleć jak eszkaniec oblężonego grodu, który spodziewa się ataku w każdej wili”. Bryce Courtenay napisał zajmującą powieść „The Power of One” rewnętrzna moc człowieka). Przedstawia w niej historię żyda angiel- ego chłopca imieniem Peekay, który wychowywał się w Południowej ryce. W wieku piędu lat chłopca zabierają od ukochanej niani i umiesz- iją w intemade, który przypomina świat dikensowski, panuje w nim nosfera brutalnośd. Od najmłodszych mieszkańców tego miejsca chłop- dzieli różnica wieku dwóch lat, na domiar złego jest jedynym dzieckiem iwiącym po angielsku. Jakoś udaje mu się przetrwać sytuacje, kiedy utalnie odnoszą się do niego pozostałe dzied pod wodzą ich awantur- :zego opiekuna, któremu nadają przydomek „the Judge” (Sędzia), iłopiec przetrwał dzięki swoim psychicznym mechanizmom obronnym. Pod koniec powieśd dorosły już Peekay wspominając, jak bronił się zed nieprzyjazną atmosferą internatu, swój mechanizm obronny określa co „kamuflaż” albo „zewnętrzną powłokę”.

images

Wspólnym doświadczeniem nas wszystkich jest to, że przychodzimy na riat nieprzyjazny i niedoskonały jako małe, bezbronne dzieci. Wszyscy idzimy się z naturalną skłonnością do grzechu. Mimo to dziedziczymy po idzicach określone tendencje osobowościowe i charakterystyczne cechy, niepowtarzalna osobowość każdego z nas sprawia, że nie sposób znaleźć rugiej identycznej osoby.Nie sposób również, nawet, gdy ma się najlepsze chęci, uchronić dziecka •zed czekającymi je w życiu frustracją i rozczarowaniem. Niebawem nowo irodzone dziecko poddane zostanie doświadczeniu bólu. Być może dla go jeszcze bardzo wrażliwych uczuć poważnym doświadczeniem od- ucenia będzie to, że przez dłuższy czas zostanie pozostawione samo, aczące. Może ten czas będzie dla niego zbyt długi do zniesienia. Może atka niewystarczająco czule wyraża swą miłość, a dziecko ciągle głodne st jej dotyku. Może cierpi z powodu ojca, który jest przemęczony nękany przez depresję. Może nieodpowiedzialni rodzice nie karmią decka. W taki, czy inny sposób mały człowiek odczuwa ból, dlatego że go potrzeby są niezaspokojone lub zaspokojone są tylko częściowo, ierpienie mogą też powodować w sensie fizycznym brutalni rodzice.

9a198eac3b8797ea80498f670529bd1a

Podenerwowana młoda dziewczyna siedziała w naszym pokoju gościnom. Wiedziałam, co powie, już zanim otworzyła usta. Przez całe miesiące, edy spotykałam ją podczas nabożeństw w naszym kościele, obserwowani jej rosnące zażenowanie. W 1981 roku w naszej wspólnocie miało iejsce inspirowane przez Ducha Świętego odrodzenie. Wiele osób przyję- ten fakt z zadowoleniem, byli jednak również tacy, którzy w nowych colicznościach czuli się bardzo nieswojo, którzy woleliby, żeby nabożeńwa powróciły do dawnej formy, w której czuli się bezpiecznie, kiedy dało ę przewidzieć bieg wypadków. Do nich należała Jean, która właśnie do is przyszła. Mówiła, że kiedy Bóg z mocą objawiał swoje działanie pośród gromadzonych osób, pospiesznie wychodziła z kościoła. Miała wrażenie, i zaczyna się dusić i po prostu musiała uciekać. Po pewnym czasie jednak, edy przemiany w życiu uczestników tych spotkań przekonały ją o fak- cznej interwencji Pana Boga, zapragnęła sama uczestniczyć w tych wydarzeniach.

images (1)

Sprawiają one, że „wtrącone do lochów naszej duszy demony” ponownie ożywają. Jeśli nie jesteśmy gotowi rozpoznać w nich naszych własnych straszydeł, a zamiast tego będziemy je zwalczać w naszych dzieciach, wtedy ich dusza będzie cierpieć, a my w nich, i z nimi. Jedna z moich małych pacjentek wyraziła to uczucie na obrazku: namalowała siebie samą siedzącą w klatce, do której klucz leżał na zewnątrz, poza zasięgiem jej dłoni. Pokazała ona w ten sposób, że jej rodzice nie byli gotowi szukać zagubionego klucza albo przyjąć pomocy w tych poszukiwaniach. Jako dorośli mamy wiele możliwości i o wiele więcej siły, by zaleczyć nasze rany i pożegnać się z naszymi dziecięcymi oczekiwaniami. Nasi rodzice, od których jako dzieci oczekiwaliśmy „idealnej” miłości, jakiej wciąż jeszcze pragniemy, mogąujawnić się nam jako osoby, które w swoim życiu musiały walczyć ze łzami swej duszy, i dlatego dali nam tyle miłości, ile potrafili. Nie ponoszą za to winy, tak samo jak my, jako rodzice, nie jesteśmy temu winni. Jeśli pojednamy się z naszymi rodzicami, wówczas sami staniemy się matkami i ojcami, którzy są świadomi zarówno swoich słabości, jak i siły. W ten sposób stajemy się „najlepszymi rodzicami na świecie”.

l_1353929a97bff9a0bd5a0453e6371ed7ddc

Jeśli jednak rodzice przeoczą te znaki, albo nie potrafią ich jeszcze zrozumieć, powinni dobrze zapamiętać, że wszystkie choroby służą temu, by zmienić związek rodziców – są one wyrazem ostatniego krzyku rozpaczy o zrozumienie. Są oznaką tego, że dziecko przeżywa zbyt poważny konflikt między własnymi uczuciami, pragnieniami i lękami oraz tymi u jego rodziców. Oni bowiem utracili już swoje pierwotnie żywe uczucia i dlatego też zastygli nieruchomo w swoim wnętrzu, co uniemożliwia im otwarty dostęp do duszy ich dziecka, ponieważ prowadzi on poprzez własną duszę, a droga do niej jest u nich zablokowana. Jak mogliśmy się przekonać, przyczyny ukrytych łez duszy dziecka tkwią – uwzględniając różnorodność wszystkich przypadków – w dziecięcym przeżywaniu utraconej lub wytęsknionej miłości. Ból i smutek, podobnie jak i tęsknota za tą wszechogarniającą, „idealną” miłością, zostały stłumione i ukryte w tajemnych komnatach podświadomości.

avatar_1919_page

Każdy z nas ma swoją własną historię życia i przekazuje ją dalej w mniejszym lub większym stopniu. Nikt nie może być perfekcyjny, co nie byłoby również pożądane. Cierpienia, jakich rodzice przysparzają wciąż swoim dzieciom, są w zasadzie nie do uniknięcia; nie przyczynią się do duchowych chorób dzieci, jeśli tylko uważnie wysłuchamy ich protestu. Wszystkie te częściowo bardzo poważne choroby duszy mają swój początek i pierwsze sygnały. Dzieci zawsze próbują wyrazić swoje uczucia najpierw w sposób bezpośredni. Dopiero wtedy, gdy wielokrotnie doświadczają, że natrafiają na głuche uszy i niewidzące oczy rodziców, a nawet że zostają ukarane, gdy uzewnętrzniają swoje odczucia, dusza zaczyna chorować. Jest to wołanie o pomoc tonącego statku, który nie może już przeciwstawić się gwałtownemu sztormowi, i któremu grozi pójście na dno. Jeżeli zrozumiemy te początkowe sygnały jako apel do naszej własnej duszy, wtedy nie muszą nastąpić tragiczne powikłania.